Wszechświat wyłonił się ze słowa

i do słowa też powraca

w samym centrum Sykstyny

artysta ten niewidzialny kres wyraził

w widzialnym dramacie sądu

i ten niewidzialny kres stał się widzialny

jakby szczyt przejrzystości

Omnia nuda et aperta

sunt ante oculos Eius

Słowa zapisane u Mateusza

tutaj zamienione w malarską wizję

pójdźcie błogosławieni, idźcie przeklęci

i tak przechodzą pokolenia

Nadzy przychodzą na świat

i nadzy wracają do ziemi

z której zostali wzięci

Omnia nuda et aperta...

Z prochu powstałeś i w proch się obrócisz

to co było kształtem bezkształtnym

to co było żywe oto teraz martwe

to co było piękne oto teraz brzydota spustoszenia

A przecież nie cały, nie cały umierał

to co we mnie niezniszczalne trwa

Ostateczna przejrzystość i światło

przejrzystość dziejów i sumień

Nie zapominajcie

Omnia nuda et aperta...

Ty, który wszystko przenikasz

wskaż, On wskaże.^[2]