Jeżeli chwila dnia odchodzi bezpowrotnie.

czy my przeminąć mamy w niej okrutni i samotni?

Jeżeli pojedynczy liść posiada sens

i miejsce, czy wolno nam zadecydować

i zgasić choćby jedno serce?

Jeżeli już jesteśmy tu na tę jedyną chwilę,

czy nie umiemy pojąć, że dano nam aż tyle?

Z nieba płyną łzy by Bogu było lżej.

W górze milczy wiatr. On wszystko o nas wie.

Że każdy spośród nas jest kruchy jak liść.

Że gdy zburzymy świat, nie mamy dokąd iść.

Z nieba płyną łzy by Bogu było lżej,

W górze milczy wiatr.

On wszystko o nas wie.^[2]