Ubierała się na czarno i lubiła śpiewać

kochała się w kwiatach, motylach i drzewach

Była zawsze szczera i często się śmiała

Chodź była ładna przyjaciół nie miała

W zeszycie pisała najskrytsze sekrety

Lecz od śmierci matki przestała niestety

Żyła z ojcem sama chodź bił ją czasami

Mówił jestem nikim i gwałcił nocami

Nie chciała już żyć, nie wiedziała po co

Wybaczyła ojcu że gwałcił ją nocą

Wzięła garść tabletek bo to nic nie boli

Połykając wszystkie zasnęła powoli

Chce być aniołem, umierając śniła

Rozłożyła skrzydła oczy otworzyła

Lecz zobaczyć Boga nie było jej dane

Rzekł ojciec „Moje dziecko jest odratowane”

Nie doszukuj się złych morałów w tej historii

Na jej zakończenie jest wiele teorii

Dostała nową szanse chodź chciała być w niebie

Co będzie dalej zależy od Ciebie

Dla mnie zakończenie jest pełne nadziei

Ona się zmieniła jej ojciec się zmieni

I zapisze ostatnie zdanie w swym zeszycie

Mogło mnie tu nie być chodź tak kocham… życie!^[2]