Czy to huczą huty, czy to dzwonią dzwony

Czy to kowal kuje w paleniska skwarze

Nie, to naszym orłom złociste korony

Dorabiają w trudzie zmęczeni ślusarze

Orzeł bez korony jest bezwstydnie goły

Inne by takiego rozdarły na strzępy

Szukają więc koron orły i sokoły

A w kolejce stoją kondory i sępy

Poprzednio w berecie, kaszkiecie, w papasze

Czasem rogatywkę na łeb mu wsadzili

Towarzyszu Berman, jak tam orły wasze

Pytał zatroskany Koba Dżugaszwili

Były czasy były, ale się skończyły

Gdzie tamte honory, kawiory i szynka

Gdzie ten nastrój miły, gdzie te złote żyły

Dla orłów z redakcji „Halo, tu jedynka”

Kuje się korona, łeb podstawia wrona

Kiedyś partyjnego grała bohatera

Teraz przed kamerą fest usadowiona

Rzecząpospolitą dziób sobie wyciera

Nawet weszło nowa, na ojczyzny łonie

Maciupką koronkę wdziewa bez żenady

A nasz biały orzeł w cierniowej koronie

A w tych dorabianych głównie ścierwojady^[1]