Niebo skąpi suchej ziemi kropli deszczu

Niebo skąpi szczęścia biednym tak jak my

Ukochany to jest nasz ostatni wieczór

Odejdziemy kiedy błyśnie siwy świt

Za tym pustym stepem miasto jest ogromne

Dla nas dwojga tam zbuduje piękny dom

Przyślę list a potem ty przyjedziesz do nie

Odnajdziemy szczęście swe daleko stąd

Już tylu chłopców odchodziło z naszego Puebla

I przysięgali, że wkrótce je do siebie zabiorą

Żaden nie przysłał listu

Pewnie i w tym mieście życie nie jest łatwiejsze niż u nas

Żegnaj więc kochany, lecz proszę nie zapomnij nigdy o mnie.

Księżyc swoją twarz pochylił nisko

Niech nie słucha, nie zrozumie naszych słów

Chociaż wiem, że nie otrzymam twego listu

Mów o szczęściu o spotkaniu naszych mów

Za tym pustym stepem miasto jest ogromne

Dla nas dwojga tam zbuduje piękny dom

Przyślę list a potem ty przyjedziesz do nie

Odnajdziemy szczęście swe daleko stąd^[2]