Pamiętam dzień! ach dla mnie dzień, promienny

Ja pokochałem cię, ujrzawszy pierwszy raz.

Na świecie zimny był pochmurny dzień jesienny,

Lecz w sercach naszych był wiosenny czas.

Lecz w sercach naszych był wiosenny czas.

Pamiętam dzień, przecudny, dzień wiosenny,

Miłości prysnął czas, rozstałaś ze mną się.

A w sercu mojem był ponury zgrzyt jesienny,

Ta wiosna ileż tęsknot dała mnie,

Ta wiosna ileż tęsknot dała mnie.

A w jakiś czas, znów żeśmy się spotkali,

Jam obojętny był, tyś zimna też jak lód.

Nie mówiąc prawie nic na zawsze pożegnali,

Bo w sercach naszych był zimowy chłód,

Bo w sercach naszych był zimowy chłód.^[1]