A to przecież koniec września

Powinienem być już w szkole

Wokół zimno pada deszcz

Nagle się ocknąłem

Moja pani spojrzy na mnie

Co dzień powie imię moje

Nie oderwę oczu od niej

Prawie się nie boję

Moja pani rób co zechcesz

Policz kartki rachuj kości

Z tobą lekcje są najlepsze

To lekcje miłości

A to przecież mija północ

Powinienem być już w domu

A ja jeszcze tkwię na lekcji

Od jasnego gromu

Życie znikło pędzą chmury

Winda w sercu się urywa

Ziemia mi spod nóg ucieka

Parzy jak pokrzywa

Moja pani rób co zechcesz

Policz kartki rachuj kości

Z tobą lekcje są najlepsze

To lekcje miłości^[2]