Opowiem ci historię, właściwie to nic takiego

O starszej pani z dołu, tej, która mieszka pode mną

Nie jest jej łatwo przeżyć, gromadzi stare ciuchy

Sprzedaje kapelusze i przechodzone buty

Zgarbione grubo ponad pół wieku

Dźwiga na swoich zmęczonych plecach

Samotnym rankiem idzie do sklepu

Liczy grosiki, których nie ma

A przecież kiedyś była piękna

I tak mocno kochała

Słoneczne powstanie to było coś dla niej

Chłopcy w kanałach

Listonosz i cała klatka, mówią: jest bardzo biedna

Niektórzy się uśmiechają, mówią: jest niepotrzebna

A politycy z ekranu, wciąż obiecują wiele

Tak bardzo chcą ją kupić, zdobyć złamane serce

Zgarbione grubo ponad pół wieku

Dźwiga na swoich zmęczonych plecach

Samotnym rankiem idzie do sklepu

Liczy grosiki, których nie ma

A przecież kiedyś była piękna

I tak mocno kochała

Słoneczne powstanie to było coś dla niej

Chłopcy w kanałach

Słyszałeś więc historię, właściwie to nic takiego

O starszej pani z dołu, tej, która mieszka pode mną

Nie jest jej łatwo przeżyć, gromadzi stare ciuchy

Sprzedaje kapelusze i przechodzone buty

Zgarbione grubo ponad pół wieku

Dźwiga na swoich zmęczonych plecach

Samotnym rankiem idzie do sklepu

Liczy grosiki, których nie ma

A przecież kiedyś była piękna

I tak mocno kochała

Słoneczne powstanie to było coś dla niej

Chłopcy w kanałach.^[2]