Panie Szymanowski

Co byście powiedzioł

Kiebyście do dziśka

W Zokopanem siedzioł

Choćbyś był daleko

Nuta z tobom pódzie

Boś sie rodził w holak

Inacyj nie bedzie

Lecom nuty wartko

Co jedna weselso

Krzesane od serca

Co wtóro rzewniejso

Kto góralskom nute

Piersy roz usłysy

Cy jom znienawidzi?

Cy na śmierzć zalubi?

Słonko śrybrzy wierchy

Popod turnicami

Dziękuje za granie

Głosce promieniami

Kieby jesce ludzie

Granio chcieli słuchać

Śmioły by sie gęśle

Od ucha do ucha

A dzisiejsi ludzie

nie radzi słuchajom

harmonii przestworzy

– w dusak hałas majom

Kto góralskom nute

Piersy roz usłysy

Cy jom znienawidzi?

Cy na śmierzć zalubi?^[2]