Panna Marianna jest strasznie muzykalna

Wszystko, co słyszy od razu gra, jak z nut

Jest to, rozumie się, przyjemność kolosalna

Talent niezwykły, jak to mówią istny cud

Panna Mania cudnie gra na mandolinie

Łodzibidzibińdzia, łodzibidzibińdzia, łodzibidzibi

Ledwo rano wstanie już melodia płynie

Łodzibidzibińdzia, łodzibidzibińdzia, łodzibidzibi

I codziennie wszyscy cieszą się w rodzinie

Łodzibidzibińdzia, łodzibidzibińdzia, łodzibidzibi

Że córeczka talent ma

Co usłyszy wszystko gra

Mandolina, mandolina, mandola

Kółko muzyczne stworzyła panna Mania

Dla uprawiania przebojów z Qui Pro Quo

Rano w niedzielę jest przyjemności wiele

Kiedy w gaiku rozbrzmiewa piosnek sto

Panna Mania cudnie gra na mandolinie

Łodzibidzibińdzia, łodzibidzibińdzia, łodzibidzibi

Kwitną kwiatki, nucą ptaszki, strumyk płynie

Łodzibidzibińdzia, łodzibidzibińdzia, łodzibidzibi

Ona w kółku przyjacielskim, jak w rodzinie

Łodzibidzibińdzia, łodzibidzibińdzia, łodzibidzibi

Tylko jedną troskę ma

Nie wie nic i tylko gra

Mandolina, mandolina, mandola

Chociaż to może się dziwne wydać komu

Ale są ludzie bez zrozumienia gry

Czterech sąsiadów uciekło przez nią z domu

Piąty owdowiał, bo taki był już zły^[2]