Siedziałem sobie w mieszkaniu

gdy ktoś zapukał do drzwi

wyjrzałem przez ślepe oko

i wyskoczyłem przez okno

biegłem przez śnieżne ulice

słyszałem za mną ich krzyki

biegłem, się nie oglądałem

ach, jakże było wspaniale

dookoła mowa idiotów

płynęła gdy radio grało

pobiegłem więc do kolegi

powiedział mi co się stało

popłynął rzeką alkohol

koledzy mieli metody

a w wannach ryby pływały

ach, jaki ja byłem młody

nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie

te czasy już

nie powtórzą się

ulice toną w czerwieni

my w rękach mamy kamienie

majowe słońce tak praży

chłodzą nas wody strumienie

z ponurego średniowiecza

krucjata przeciwko Polsce

opornik w klapy wpinany

ach, jakże było wspaniale

i praca ciężka po nocach

aby nadążyć przed ranem

niech tłuszcza w końcu zrozumie

dla kogo się narażamy

w południe stanąć na baczność

tysiące kartek papieru

gaz dookoła się ściele

ach, jakże było wspaniale

nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie

te czasy już

nie powtórzą się

nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie

te czasy już

nie powtórzą się.^[2]