Poprzez lasy, góry, pola,

Partyzanci parli w przód,

Szła za nimi lepsza dola,

Krwawy ją uświęcał trud.

Sztandar polski chwiał się wszędy,

Sławę jego poniósł wiatr,

Partyzanckich walk legendy

Niósł od Wilna aż do Tatr.

O zdobyciu Biłgoraja,

O Janowa wzięciu w noc,

O Łukowskich „Samurajach”

I o Rapach wrażeń moc.

O rozbiciu aut na szosie,

O zabraniu Niemcom dział –

I znów leci wieść po rosie

Jak się tor na minach rwał.

O Księżpolach, nocy ciemnej,

O wymiarze zdrajcom kar

I o walkach bezimiennych.

Gdy partyzant naprzód parł.

Poprzez lasy, góry, pola,

Wciąż za wieścią leci wieść,

Słychać: Żrebce, Suchowola,

Gniazda szpiegów trzeba zgnieść.

Wciąż za wieścią wieść wiatr niesie

Ponad Tatry niesie wzwyż,

O mogiłach skromnych w lesie,

Które znaczy biały krzyż.

Choć twarda żołnierska dola,

Partyzancki krwawy trud,

Poprzez lasy, góry, pola,

Partyzanci wciąż szli w przód!^{[1], [2]}