Pasterzu, pasterzu, czy widzisz tam, o tam, o tam, –

To szopka, to żłóbek, dziś niebo je głosiło nam –

O spieszmy Dziecię uczcić czemprędzej, –

Wszak to nasz Zbawca, Bóg nasz i Pan.

Sam chciał się w naszej urodzić nędzy, –

I przyjąć biedny, biedny nasz stan, –

O spieszmy więc uczcić czemprędzej to Dziecię, –

To Bóg nasz i Pan.

Słyszałeś dzisiaj, jak nam niebiosa, –

Głosiły dary wielkich swych łask, –

Cudne to były Aniołów głosy, –

Cudne ich twarzy piękności blask. –

Pokój każdemu, kto dobrej woli, –

Błogą nam z nieba przynieśli wieść, –

Bóg się ku naszej skłonił niedoli, –

Bóg między nami, nieśmy Mu cześć. –

O Boskie Dziecię przyjm naszą cześć.

O spieszmy Dziecię uczcić czemprędzej, –

Wszak to nasz Zbawca, Bóg nasz i Pan, –

Sam chciał się w naszej urodzić nędzy, –

I przyjąć biedny, biedny nasz stan, –

O spieszmy więc uczcić czemprędzej to Dziecię, –

To Bóg nasz i Pan.^[1]