Wieje wiatr – biało

poszedł w świat znów na całość

bo świat to jest King

więc dał zimie cynk

żeby w sanie wsiadła ding, ding

jedzie więc pani zima

w ręku bat biały trzyma

bo ma koni sześć i muszą ją wieźć

żeby na czas zdążyć no i cześć

bałwan włożył nową czapkę z daszkiem

bałwan czyli zakochany gość

wszyscy patrzą na ten jego kaszkiet

i bałwana często bierze o to złość

wieje wiatr – biało

poszedł w świat znów na całość

bo świat to jest King

więc dał zimie cynk

żeby w sanie wsiadła ding, ding

ding, ding to znak że trza

puchowe kurtki włożyć na grzbiet

to wina łyk lub dwa

pierzyna ciepła biała jak śnieg

to scena żywcem z Andersena

z łezką słoną u rzęs

to mądra myśl, że nawet dziś

także wszystko jakiś ma sens

bałwan włożył nową czapkę z daszkiem

bałwan czyli zakochany gość

wszyscy patrzą na ten jego kaszkiet

i bałwana często bierze o to złość

razem więc bałwany

przecież się tak nie damy

bo dusza w nas jest

bielutka na fest

przeczekamy wszystko co złe^[2]