Pejzaże nieba

z twych oczu znam

Im nie potrzeba

złoconych ram

Bo w powiek mgnieniach

milionem mienią się gwiazd

Świtu łagodny blask

mieszka tam

Jest tyle cieni

i chmur i mgieł

w pejzażach ziemi

wokoło mnie

A w twym spojrzeniu

jakby zatrzymał się czas

Kryształ nieba bez skaz

mieszka tam

Za tę nieba jedną łzę

oddam ziemi garście dwie

Nie mów, że tak wiele

za niewiele chcę

Dziś pragnę zmieszać pył z mych rąk

z rosą z twych niebiańskich łąk

na całe noce, całe dnie

Pejzaże nieba

z twych oczu znam

Im nie potrzeba

złoconych ram

Jest w nich zdziwienie

Senne marzenie w nich drga

Tylko nie wiem czy ja

jestem tam

Za tę nieba jedną łzę... itd.

Za tę nieba łzę

Całe noce, dnie

Milionem mienią się gwiazd

Świtu łagodny blask

mieszka tam^[2]