Gdy Cię przygnębi Twój głupi świat

Gdy już nie możesz patrzeć na ludzi

Gdy skrzydła marzeń potarga wiatr

Gdy się lęk serca w Tobie budzi

Rzuć wszystko, z butów szary pył miast

Strzepnij i zostaw tutaj na bruku

Zamiast latarni światło weź gwiazd

I wyrusz z nami odnaleźć blask

 Codziennie nowy rozpalać ogień

 Codziennie nowy odkrywać świat

 Pić wino życia pełnym haustem

 Nie zważać, że czasem cierpki ma smak

Wśród szczytów znajdziesz dla siebie świat

One rozpalą Twój serca ogień

I znów w Twych oczach będzie blask

To wtedy powiedz – wrócić mogę

Twój żar rozdmuchał górski wiatr

Więc nic go już nie zdoła zgasić

Życie zdobywać jak górski szczyt

Na nic nie czekać – wino pić...

 Codziennie nowy odkrywać uśmiech

 Codziennie nowy odsłaniać blask

 Pić wino życia pełnym haustem

 Nie zważać, że czasem cierpki ma smak^[1]