Piękny i wielki jest polski kraj

i dobrzy żyją w nim ludzie,

bo w sercach ciągle im śpiewa maj,

choć czasem ciężko i źle.

Gdy ruszysz, druhu, na letni rajd,

ujrzysz ich w pracy i w trudzie,

kiedy wesoło wciąż śmieją się,

choć krzyż od trudu się gnie.

Harcerski los gna nas wszerz i wzdłuż,

przez polskie, szerokie ziemie.

Od Bugu po Odrę, z gór do mórz,

z fabrycznych miast w polny świat.

Wdychać z górnikiem węglowy kurz,

z chłopem będziemy pchać lemiesz,

by w Polsce nowy uczynić ład,

by szczęście zanieść do chat.^[1]