To dopiero historia, proszę was,

Z ust do ust wiadomość ważna płynie.

Mały Dreptak dzisiaj pierwszy raz,

Niesie teczkę jednej dziewczynie.

Dotąd ciągnął ją za warkoczyki,

I w ogóle wolał siedzieć nad rzeką,

A tu patrzcie, ona idzie chodnikiem,

A Dreptaczek za nią z wielką teką.

I coś w sercu Dreptaczkowi śpiewa,

I tak szedłby na koniec świata.

– Mały Dreptak najwyraźniej dojrzewa –

Mówi burmistrz do adwokata.

Idzie Dreptak z czerwonymi uszami,

W duszy szczęście ma, na spodniach łatę,

Troszkę wstyd mu przed kolegami,

Troszkę boi się spotkać tatę.

Ale tata i tak wszystko widział,

Był na piwie, spojrzał i się zdziwił.

Po chodniku idzie jakaś dzidzia,

A tuż za nią ten Dreptaczek jak pingwin.

Tata nawet się wzruszył troszeczkę,

Rzekł ochryple: – Jeszcze mi pan nalej!

Bo przypomniał sobie swoją pierwszą teczkę,

Potem pierwszą wycieczkę i tak dalej.

Nawet wyjrzał za nimi na deptak,

Ale oni już za rogiem giną.

Ta dziewczyna i ten mały Dreptak

Dreptający z teczką za dziewczyną.^[1]