Już mię nęcą me rodne góry,

Góralki nęci dziki śpiew

Nęcą minie baśnie cudotwory

Wyzierające spopod drzew

Już w kosodrzcwie wiatr szeleści,

Żywica pachnie, słońce mży,

I wabi jakiś czar niewieści

Bujne, pachnące przyleć mchy

 Pachnie las, pachną zioła, trawy,

 I śniegu białozłoty płat,

 I szafirowo-błękitnawy

 Goryczki kwiat i cały świat!

I każdej dziewki tam spotkanej

Łono ma malinową woń

I rwie do niepohamowanej

Rozkoszy świeżych gęstwin toń

Już się kozice gżą na grani,

Kozłowiec żółty zakwitł już,

I we mgle błyszczy na otchłani

Tęcza i słońca złoty kurz

 Pachnie las...

I już na stawów ciemnej zmroczy

Srebrnozielony pęka lód,

I ich niebieskie, senne oczy

Nęcą do siebie, nęcą w spód

 Pachnie las...^[1]