Co to za gwar?

Wesoły car,

bo mu Giergiej(1) pałasz przysłał

jako zdradny dar.

Hulaj, hulaj, hulaj, carze,

a za tobą dygnitarze,

niech wam podłość z czoła świeci,

a na czele car.

Jak srogi lew

pij ludzką krew,

pożryj ciała męczenników,

roznieś mordu śpiew.

Dalej, ruszaj, carze, w tany

nowe brzęczą już kajdany,

nowe świszczą baty, knuty,

świeża płynie krew.

Niech żyje Bem(2),

z nim bracia, z nim,

ponieś szczątki naszej broni

w kąty obcych ziem.

A jak miną skutki zdrady,

wtenczas taktem galopady

do Ojczyzny powrócimy,

a na czele Bem.^[1]