Karabin maszynowy(1), dalibóg, cudna broń,

Więc tylko chłop morowy chętnie się garnie doń.

Spodziewasz się ataku, dopiero dla cię bal,

Ustawiaj go, chłopaku i czekaj hasła: pal!

Na tej maszynce gram jak artysta,

Kuleczki sypią się jak groch,

Ich na minutę wysyłam trzysta,

To wam potwierdzi nawet... Moch!

Wokół się walka toczy, wokoło huk i dym,

Karabin mój grzechocze do taktu głosem swym.

To prędzej, to pomalej: Tra! ta! ta! słychać wciąż.

Mój karabinek wali, przy mężu pada mąż.

Na tej maszynce gram jak artysta...

Podejdzie wróg pod druty, mój karabinek gra,

Oj, taką sztuczną nutę, aż w człeku serce drga.

I czasu nie trwa wiele, bo na muzyki znak,

Wróg się piorunem ściele, bo piorun to mój znak.

Na tej maszynce gram jak artysta...

A więc mam honor byczy, wszędzie pysznię tem,

Że jestem celowniczy z ten tego OKM.

Nad Nidą czy w Karpatach, przez całej wojny czas

Był Moskal w tarapatach, przez kogo... przez nas!

Na tej maszynce gram jak artysta...^{[1], [2]}