Hej, kochany Brygadierze, prowadź nas na boje,

Więzy skruszyć i rozprószyć musim Moskwy roje.

Dalej, bracia, na Warszawę, Piłsudski nas wiedzie,

Lśnią pałasze, orły nasze widnieją na przedzie.

Razem, bracia, ramię w ramię, my wspólnymi siły

Zwyciężymy i wskrzesimy Ojczyznę z mogiły.

A kto padnie w polu chwały, odda krew swą ziemi,

Nie zaginie, a zasłynie pieśniami rzewnemi.

Świt rumiany, jasna zorza nad Ojczyzną wschodzi,

Coś tak święte, w czar zaklęte w sercach nam się rodzi.

To nadzieja, Brygadierze, nadzieja swobody,

Prowadź w pole, w krwawą dolę polski hufiec młody.^[1]