Precz z piersi kajdany, do góry wznieść skroń,

Drużyno junackich harcerzy!

Niech bratnia w szeregu zacisnie się dłoń!

Niech jedno w nas serce uderzy!

Hej, dziatwo harcerska na trudy i znój!

Krzep siły i ducha na przyszly nasz bój!

Hej czola do góry, precz smutek i ból!

Niech zabrzmi pieśń wolna wśród lasów i pól!

Wolności pogłosem niech ozwie się błoń

Spętanej Ojczyzny – Macierzy!

W skry czynów słonecznych okuje swą broń,

Kto duchem się z nami sprzymierzy!

Hej, dziatwo harcerska...

W nas dźwiga się z prochu olbrzymów dziś skroń,

Milionów błyskają pancerze!

Myśl śmiała do czynu i bratnia z nas dłoń!

Piorunem w tyrany uderzy!

Hej, dziatwo harcerska...

Nas pęta nie trworzą, nie straszy nas broń,

Ni przemoc nas lękiem obieży!

Oręża nam stalą braterska dziś dłoń,

A piersi Ojczyzny puklerze!

Hej, dziatwo harcerska...^[1]