Czy w wojny czas, czy w zbrojny czas pokoju,

O wielkość Twą, Ojczyzno, toczym bój,

Nie spocząć nam w radosnym twardym znoju,

Choćby nam śmierć miał przynieść rozkaz Twój!

W tej pieśni grzmi huk dział, zasłanych dymem,

Niech zadrży wróg, co nas nie zdołał zmóc,

Bo teraz my czuwamy z karabinem,

By ruszyć w bój, gdy nas powoła Wódz!

Niech gra! niech gra!

Orkiestra hejnał nasz:

Na służbie trwa, na służbie trwa

Najmłodsza Polski straż!

Od morskich wrót, gdzie Polska rośnie nowa,

Przez cały kraj szeroki leci wiatr

I z wiatru tchem tej pieśni płyną słowa

I echo brzmi od Gdyni aż do Tatr.

Niech dobra wieść nad Polską leci ptakiem

I zbudzi tych, co śpią wieczystym snem:

Ku lepszym dniom idziemy starym szlakiem

I orląt Czyn wskrzeszamy każdym dniem.

Niech gra! niech gra…^[1]