Nas stworzył los, by bajkę przekuć w czyny,

Przebojem wziąć nieujarzmioną dal,

Miast rąk nam rozum skrzydła dał maszyny,

Miast serc – motorów gorejącą stal.

Wciąż wyżej – i wyżej – i wyżej

Znaczymy podniebny nasz szlak,

A każdy propeller tchnie mocą i trwa

Na straży Republiki Rad!

Gdy mkniemy wzwyż, zuchwałe czyniąc wzloty,

Gdy statek nasz przebija mrok i noc,

Czujemy moc powietrznej naszej floty,

Pierwszej czerwonej floty hardą moc.

Wciąż wyżej – i wyżej...

Nasz orli wzrok przebija każdy atom,

Nasz każdy nerw zwycięstwa wolą drga –

I wierzcie nam – na wszelkie ultimatum

Czerwona straż odpowiedź godną da!

Wciąż wyżej – i wyżej...^[1]