Ref.

 Bo Petersburg kocha się w sobie

 Na Newskiego Prospektu dywanie

 I na Newskim pije swe zdrowie,

 I na Newskim tańczy swój taniec.

 Bo Petersburg śmieje się właśnie

 Newskiego Prospektu twarzą

 I na Newski Prospekt, nim zaśnie,

 Przychodzi Petersburg pomarzyć.

I

Płyną suknie, sukienki, mantyle;

Drżą wachlarze, szeleszczą falbany;

Tiul i atłas się plączą z muślinem;

W jedwabie zaś wpada aksamit.

Kroczą fraki, biegną surduty;

Gdzieś kapelusz z kaszkietem się wita,

A krawaty – hultaje zepsute –

Zaglądają dekoltom w obfitość.

Ech, kręci się, kręci się w głowie

Od perfum, od pomad, od szminek;

Wirują w źrenicach błyszczące ozdoby,

A gwar upaja jak wino.

 Ref.

 Bo Petersburg kocha się w sobie

 Na Newskiego Prospektu dywanie

 I na Newskim pije swe zdrowie,

 I na Newskim tańczy swój taniec.

 Bo Petersburg śmieje się właśnie

 Newskiego Prospektu twarzą

 I na Newski Prospekt, nim zaśnie,

 Przychodzi Petersburg pomarzyć.

II

Płyną suknie, sukienki, mantyle;

Idą wąsy, cylindry, fulary;

Spacerują – jak komu tam milej –

W pojedynkę albo do pary.

Tłusty mundur się toczy dostojnie;

Generalskie lśnią na nim szlify;

W starych oczach niejedną ma wojnę;

Pierś mu ordery kołysze.

A tuż obok: tupią trzewiki,

Pantofelków wesoły trwa kadryl,

Warkoczyki gonią się z krzykiem,

Krążą wstążki, fruwają kokardy.

Ech, kręci się, kręci w głowie

Od perfum, od pomad, od szminek;

Wirują w źrenicach błyszczące ozdoby,

A gwar upaja jak wino.

 Ref.

 Bo Petersburg kocha się w sobie

 Na Newskiego Prospektu dywanie

 I na Newskim pije swe zdrowie,

 I na Newskim tańczy swój taniec.

 Bo Petersburg śmieje się właśnie

 Newskiego Prospektu twarzą

 I na Newski Prospekt, nim zaśnie,

 Przychodzi Petersburg pomarzyć.^[1]