Ref.

 Gdy wspominam lata dziecięce,

 Tamte czasy beztroskie i słodkie,

 Przed oczyma staje niezmiennie

 Nasza siwa niania Awdotia.

 Przychodziła razem ze zmierzchem,

 Siadywała na łóżka skraju

 I kołderką nas otuliwszy,

 Tak na dobranoc bajała:

I

Żył w Astrachaniu pewien kowal;

Było mu Fiodor. Łotr jakich mało:

Pił, bił, grał w karty, a w grze kantował,

Kradł, no i gwałcił, co się dało.

Szpetny ci był ten kowal Fiodor!

Pysk cały w bliznach, a grzbiet z garbem;

Jedno miał ucho, jedną nogę,

W dodatku trzymał je w lombardzie.

Mówią, że kowal w wodach Wołgi

Ukrył swych czterech synów ciała,

Żonę siekierą zaś porąbał

I schował ją do samowara.

Tak… tak…

Żonę siekierą zaś porąbał

I schował ją do samowara.

 Ref.

 Gdy wspominam lata dziecięce,

 Tamte czasy beztroskie i słodkie,

 Przed oczyma staje niezmiennie

 Nasza siwa niania Awdotia.

 Przychodziła razem ze zmierzchem,

 Siadywała na łóżka skraju

 I kołderką nas otuliwszy,

 Tak na dobranoc bajała:

II

Pamiętam, jakem była młoda,

Grasowała tu banda Cyganów;

Rozbój, pożary, grabież i zbrodnia,

Z takich to przyczyn bandę znano.

A w ich taborze – zmiłuj się, Boże!

Nierząd! Rozpusta! Dzikie orgie!

Ponoć herszt bandy dzielił łoże

Ze swym stepowym gniadym koniem.

Owym Cyganom bardzo bliskie

Było rzemiosło porywania;

Co jest najgorsze zaś w tym wszystkim:

Znów w okolicy ich widziano!

Tak… tak…

Co jest najgorsze zaś w tym wszystkim:

Znów w okolicy ich widziano!

Ref.

Gdy wspominam lata dziecięce,

Tamte czasy beztroskie i słodkie,

Przed oczyma staje niezmiennie

Nasza siwa niania Awdotia.

Przychodziła razem ze zmierzchem,

Siadywała na łóżka skraju

I kołderką nas otuliwszy,

Tak na dobranoc bajała:

III

W tym domu – wiecie – dwa kroki stąd,

Naprzeciw szewca Makara

Ciągle coś wyje, wyje wciąż

Jak zarzynana ofiara.

Podobno wiedźma mieszka tam

Z kotem, co krew ludzką pije,

A już najbardziej lubi drań

Krew dzieci. Taka mu sprzyja.

Słyszałam kiedyś, powtarzać strach,

Że bywa u wiedźmy sam diabeł!

Ten znowu inną fantazję ma:

Mózgi chłopcom wyjada.

Tak… tak…

Ten znowu inną fantazję ma:

Mózgi chłopcom wyjada.

Śpicie?!!… Śpią łobuziaki…^[1]