Choć w niewoli serce boli ―

Nie do zwątpień jest to wskaz,

Lecz rwać pęta trza niedoli

I w szeregu stanąć wraz!

Precz łzy z oczu ― co nam słonią

Jasną dal, gdzie chcemy żyć!

Nie ze szczudłem, ale z bronią

Trzeba nam u nogi być!

Przyszłość w naszych rękach leży,

Wiec trza więzy zmienić w broń,

Niewolników na żołnierzy

I do ciosu ćwiczyć dłoń!

Precz łzy z oczu ― co nam słonią

Jasną dal, gdzie chcemy żyć!

Bo nie łzami, ale bronią

Osiągniemy ― co ma być!

Wolność, życie dla Ojczyzny

Prawym bojem rwać i dać!

Jako Ojce zbierać blizny ―

Nie przeszłością żyć i stać!

Precz łzy z oczu ― co nam słonią

Jasną dal, gdzie chcemy żyć!

Bośmy„dziś” u nogi z bronią ―„Jutro” nasze musi być!^[1]