Hej, wy konie, rumaki stalowe,

hej, na pola prowadźcieże nas,

/niech zawarczą traktory bojowe,

nam już w pochód odprawić się czas./bis

I cudowny nasz koń

wejdzie na świeżą błoń,

za nim tysiąc traktorów i maszyn,

ostry pług będzie ciąć,

będzie orać i żąć,

zbierać plony w republikach naszych.

Ciężki kłos się do ziemi ugina,

kołchozowa w nim nurza się wieś,

/kiedy piosnkę zanuci dziewczyna,

podchwytują żniwiarze tę pieśń./bis

I cudowny...

My weźmiemy przeszkody najwyższe

i gdy żeńców rozlegnie się głos,

/łan pszenicy w ich takt się kołysze,

dzwoni piosnkę złocący się kłos./bis

I cudowny...

Pył złocisty nam drogi wymości,

w kraj błękitny uniesie go wiatr.

/Hej, skrzydlata ty moja radości,

przyjaciółko młodzieńczych mych lat./bis

I cudowny...

Hej, traktorze, potężny mój koniu,

ty najcięższych nie boisz się dróg!

My za szczęściem pędzimy w pogoni,

siły naszej niech lęka się wróg.

I cudowny...^[1]