Tryumfatorzy, krwią czerwoni,

idziemy w mgłę poleskich dróg ―

Ułańskiej naszej dano broni

zarzewie wojny nieść za Bug!

Spad Białołęki, spod Grochowa

ułański oddział idzie nasz

i leci nasza pieśń bojowa,

i dzwoni w trąby przednia straż.

Sto słońc w źrenicach nam się pali,

toczy się żywych piersi wał ―

Któż by się oparł rwącej fali!

Sam Książę Józef rozkaz dał!

Piosnka ułańska, tętent koni

- bodaj nas Książe widzieć mógł!

Strzemię o strzemię w marszu dzwoni.

Szczęśliwe bitwy daj nam Bóg!

Niech na mogiłach bluszcz się plecie

i niechaj ginie próżny żal!

Znów polski ułan na widecie

i znów się błyszczy w słońcu stal!

Tryumfatorzy, krwią czerwoni,

idziemy w mgłę poleskich dróg ―

Ułańskiej naszej dano broni

zarzewie wojny nieść za Bug!

Kto naszej szarży pęd odeprze?

Kto złamie piersi naszych wał?

„Napójcie konie wasze w Dnieprze!” ―

Sam Książę Józef rozkaz dał!

Za Ostrołękę! Za rzeź Pragi,

za naszych ojców rodną cześć!

Miecz w naszym ręku błyszczy nagi ―

za Bug idziemy wojnę nieść!^{[1], [2]}