Miastem i wsią nowa pieśń nasza płynie,

Śpiewa ją żniwiarz i górnik, i drwal,

Przy tańcu chłopak ją nuci dziewczynie –

A zgodny chór mknie z tysiąca piersi w dal.

Ta piosnka żyć nam i kochać pomaga,

Przy piosnce lżejszy jest trud nasz i znój,

W niej skrzy się radość i błyska odwaga!

I pierzchnie wróg, kiedy z pieśnią pójdziem w bój.

Mową my różni, lecz duchem jednacy,

Więc choć ja Polak, ty Francuz, on Czech,

Zanućmy razem pieśń walki i pracy!

Niech z ludnych przedmieść, spod wiejskich zabrzmi strzech!

Ta piosnka żyć nam...

Gra już pobudka! Hej naprzód, młodzieży!

„Pokój i wolność” – tak dźwięczy nasz zew.

Na mrok, na bezwład do szturmu uderzym!

Niech śmiało w takt bije w żyłach młoda krew.

Ta piosnka żyć nam...

Faszyzm na świat pragnie zwalić się klęską,

Nowej pożogi wszak tli się już lont.

W jedności ludu jest nasze zwycięstwo,

Dla wrogów klęską jest nasz ludowy front!

Ta piosnka żyć nam...^[1]