W starości, w samotności

Zostań ze mną piosenko

Któż czoło pomarszczone

Pogładzi lekko ręką

 Zostań dźwięku cichutki

 Zostań, słowo polotne

 Żeby moje czekanie

 Nie było takie samotne

Na kamieniu na skale

Rosa siada kroplami

Chłodem spada na czoło

Ciche słowo z nutami

 Z nutami nuconymi

 Na dalekim Podhalu

 Zostań ze mną piosenko

 Żebym nie chciał żalu

Pośpiewamy po trochu

Pomyślimy kochana

Zostań piosenko tu przy mnie

Aż do samego rana

 Nocą gwiazdy wysokie

 Spać nie dają mi wcale

 A może to nie gwiazdy

 Może smutki czy żale

  Za tym życiem spłyniętym

 Za tym życiem straconym

  Za tym sianem pachnącym

 Za księżycem zielonym

W samotności, w starości

Gdy się nie śpi nocami

Słychać idą kosiarze

Nucą piosenki kosami

Aż do rana tak chodzą

Pod moimi oknami

A o świcie o trawę

Uderzają kosami

 Zostań ze mną do świtu

 Zostań ze mną piosenko

 Aż mnie kosiarz zielony

 Uderzy mocną ręką^[1]