Mamy jeszcze tyle dni do przewędrowania,

do ucieczki w próżne sny, tyle piosenek do śpiewania.

Pejzaż ziołami rozszalały wyciąga do nas dłonie,

gdzieś nad rzeką ptaki rozśpiewały ciche łąki i gaje, i smreki.

Mamy jeszcze słońca łut do rozradowania,

chociaż znów ociera but, nikt nie narzeka, idzie dalej.

Pejzaż ziołami...

Mamy jeszcze młodość tę, co pali nam stopy,

każe gnać przed siebie wciąż w nieznane pola i obłoki.

Pejzaż ziołami...

Mamy jeszcze ogień ten, co w sercach nam płonie,

w góry, lasy, dalej, hen! Każdy gotowy dziś do drogi.

Pejzaż ziołami...^[1]