O filiżance zwykła ballada

a może jeszcze o czymś więcej

rym się za rymem będzie układał

jak to w piosence

W pewnej kawiarni gdzie na pół czarnej

wpadał stójkowy i poeta

ta filiżanka miała zwyczajnie coś

jakby etat

Słuchała plotek nowin słuchała

nie uroniła nic z rozmowy

nie od parady dwa uszka miała

porcelanowe

małe zwycięstwa przegrane sprawy

czułe uściski i rozstania

łza tylko czasem wpadła do kawy

łza pożegnania

Aż filiżankę w końcu rozbito

i ktoś powiedział żadna strata

i kawę dalej normalnie pito

i nikt nie płakał

A morał z tego chociaż nieduży

to niechaj wszyscy go poznają

całkiem bez echa odchodzą którzy

tylko słuchają.^[2]