Już czas powiedzieć słowo – cześć
Do okna puka świt, do okna stuka dzień.
A mgła o szyby czochra grzbiet,
Za domem furtki szept
Zagadnie cicho mnie, dlaczego muszę iść.
Gdzieś są na wpół przymknięte drzwi
Wystarczy popchnąć je, czekają tyle dni.
Gdzieś jest to miejsce, w którym ktoś
W zaułku czterech ścian
Układa pasjans czas.
I tylko nie wiem gdzie,
I nie wiem gdzie.[3]
Bibliografia
1. |
|
2. |
http://www.kppg.waw.pl/ |
3. |
http://www.irenajarocka.pl/ |
