Po całym świecie niechaj chwała będzie w Trójcy jedynemu

Bogu naszemu: Ojcu i Synowi, Duchowi Świętemu.

/We trzech Osobach jesteś jeden, Panie!

Nie pojmie tego człowiecze mniemanie.../bis

Nasz rozum ustaje!

A nietylkoć my Twego Majestatu pojąć nie możemy,

Którzy na świecie, mizerne stworzenia, dobrze nie żyjemy,

/Lecz i tym trudno, którzy już są w niebie,

Aby pojmować mogli godnie Ciebie.../bis

Niepojęty Panie!

Więc upadamy przed Twym Majestatem, Wszechmogący Boże,

Daj skutek łaski, czego ludzki rozum pojmować nie może,

/A odpuść grzechy stworzeniu Swojemu.

Spraw, by był koniec życiu bezbożnemu.../bis

Pokornie prosimy.

Nie patrz na nasze obrzydłe występki bez liczby i miary

I nie przypuszczaj na nas sprawiedliwie zasłużonej kary,

/Bo przyjdzie zginąć, Ojcze miłościwy,

Za wszystkie grzechy, kiedy będziesz mściwy.../bis

Niechaj nie giniemyl

Niechaj nad nami Twoje miłosierdzie będzie, miły Panie.

Ono przewyższa straszliwą surowość i słuszne karanie,

/Na któreśmy tak ciężko zasłużyli,

Gdy ustawicznie tylkośmy grzeszyli.../bis

Znamy zbrodnie swoje.

Przecież my Twoje lepianki, o Panie, wejrzyj na stworzenie,

Daj pomoc łaski, a nie daj zginąć, raczej daj zbawienie.

/Cóż byśmy bez niej mieć mogli w nagrodę?

Miasto pożytku, niesłychaną szkodę:/bis

Zmiłuj się nad nami.^[1]