Od równika po biegun

niepodległa pieśń leci

przez granice, przez morza i ląd.

Dzisiaj śpiewu naszego

żadna przemoc nie zgniecie,

bo niezłomny połączył nas front.

Żadna siła nie rozłączy naszych dłoni,

Niech jak hejnał pieśń nasza mknie.

/Miliardowy płonie gniew.

Miliardowy huczy śpiew.

Pokój! Mir!

Beke! Paz!

Frieden! Paix!/bis

Próżno łotry się zbroją,

próżno wzniecić chcą pożar,

by powstrzymać zwycięski nasz wiek.

Dziś w obronie pokoju,

razem z Janem, Sjerlożą

stoi Peter, Fernando i Dżek.

Żadna siła...

Chociaż walka jest ciężka,

chociaż chmury się kłębią,

pracą pokój wznosimy jak dom.

Niech w nim z ludźmi zamieszka

słońca blask i gołębie,

i niech życie dorówna w nim snom.

Żadna siła...^[1]