Pani z mównicy, może z lewicy,

a może z prawa, kto ją tam wie.

Jak się dorwała, odejść nie chciała,

więc ktoś zanucił refren jej.

 Ref.:

 Pora już kończyć, by nie wykończyć

 siebie i państwa, chyba już czas.

 Pora już spadać, by nie zagadać

 i nie zamęczyć do końca was.

Kończyć? Nie kończyć/bis

Ksiądz na ambonie, złożywszy dłonie,

na tamtą panią z lewicy zwał.

Może by tyle nie jeździł po niej,

gdyby piosenki refren znał.

 Ref.:

 Pora już kończyć, by nie wykończyć

 siebie i państwa, chyba już czas.

 Pora już spadać, by nie zagadać

 i nie zamęczyć do końca was.

Kończyć? Nie kończyć/bis

Pewien kabaret, może bez zalet.

Choć może jedną zaletę miał.

Zamiast na siłę odstawiać balet,

taką melodię śpiewał nam.

 Ref.:

 Pora już kończyć, by nie wykończyć

 siebie i państwa, chyba już czas.

 Pora już spadać, by nie zagadać

 i nie zamęczyć do końca was.

Kończyć? Nie kończyć/bis

Kończyć już czas!^[1]