Posyła do Panny nielada Anioła –

Lecz mocarza swego cnego Archanioła, –

Miłośnik narodu.

Niechaj śle możnego posła w naszej sprawie, –

Aby przyrodzeniu uczynił bezprawie, –

Z panieńskiego płodu.

Przyrodzeniem władnie zrodzony Król chwały, –

Króluje, panuje i wszystkie zakały –

Ze świata precz znosi.

Pysznych karki lamie hardych myśli tłoczy, –

Żaden mocarz mocy jego nie uskoczy, –

Wszech siły przenosi.

Niechże precz wyrzuci książę świata tego, –

Matkę uczestniczką niech czyni wszystkiego –

Państwa Ojcowskiego.

Wychodź, Pośle, z temi posłany darami –

Odkryj, co staremi tajono pismami, –

Mocą Posła cnego.

Przystępuj, a zwiastuj, mów: Bądź pozdrowiona, –

Mów, że łaski pełna: że z Bogiem złączona. –

Mów, niech się nie boi.

Panno, przyjmij ten skarb Boży powierzony, –

W którym czysty zamysł będzie Twój spełniony –

I ślub się zostoi(1).

Wysłuchała Panna posła i przyjęła, –

Uwierzyła słowu i Syna poczęła, –

Ale przedziwnego;

Racyę(2) i Rządzcę narodu ludzkiego. –

Boga wszechmocnego, Ojca wieku wszego, –

W słowie gruntownego.

Ten nam niech dać raczy grzechów odpuszczenie, –

Winy inceli z nas zniesie, a niech da zbawienie, –

Na Wysokiem niebie.

Racz błagać za nami, Panno Syna swego, –

Niech da do Ojczyzny przyjść z wygnania tego, –

Przez ten Owoc z Ciebie.^[1]