Powiedz, powiedz czemu

świat twój milczy cały blady od wzruszeń

niczym słońce zaćmione przez księżyc

czekające na chwile poruszeń?

powiedz, czemu pragniesz

dojrzeć w oknach świata część odległą

niczym drzewo więdnące bez skargi

czekające na deszcze z nadzieją!

wstań, powiedz nie jestem sam

i nigdy więcej już nikt nie powie

sępie miłości, nie kochasz

ja jestem panią/panem mych snów

moich marzeń i lęków

moich straconych dni

moich łez wylanych – łez…

pocze… poczekajcie

sen rozpłynął się w świtu płomieniach

nie chcesz chyba powrócić jak Eos

w lekkich jak motyl marzeniach…

wstań, powiedz nie jestem sam

i nigdy więcej już nikt nie powie

sępie miłości, nie kochasz

ja jestem panią / panem mych snów

moich marzeń i lęków

moich straconych dni

moich łez wylanych – łez…^[4]