Powiedz mi ogniu bo nie wiem

Powiedz mi jak ma być

Spalić wspomnienie i siebie

Spalić by dalej żyć

Pozwól mi ogniu pamiętać

Wszystkie najgorsze sny

Cała ta miłość przeklęta

Zabrała siły i radość mi

Jakże tu ogniu nie kochać

Czym wszakże miłość jest

Tylko przygoda to płocha

Czy raczej zdrada i ciężki grzech

Pytałem ludzi nie wiedzą

Pytałem Boga przez drzwi

Pytałem Diabła za miedzą

Nie usłyszałem nic

Tak mi się to nic podoba

Tak odpowiada mi

Tak powiedziałem do Boga

Nic do mnie nie rzekł poprzez drzwi

Nauka we mnie zapadła

Dzięki i za tę myśl

Tak powiedziałem do Diabła

A Diabeł znów nie powiedział nic

Tym właśnie chcę się kierować

Tym właśnie pragnę być

Żyć być uparcie pracować

Żeby na koniec nie znaczyć nic

Nieśmiertelności nie ma w pieśni

Umiera wszystko cały świat

W pychę oblekli się współcześni

By stać się niczym z biegiem lat

W proch pójdą miasta państwa sfery

Religie wiary mrzonki sny

Dążenia prawdy i kariery

Krew pot miłości gniew i łzy

Umiera pamięć i pomniki

Ząb czasu zetrze w gwiezdny pył

Kto był tu kimś ten będzie nikim

I nie ma twierdzy by się skrył

Wstąpią się góry morza lasy

Tam zwierz ostatni wyda dech

Na pół rozpadnie świat dni naszych

Dobro i cnota zło i grzech

Nicość zaledwie i aż nicość prawie

Coś czego nie ma a pełno go wszędzie

Nic nas otacza i nic piszczy w trawie

Nic było nic jest i nic takoż będzie^[3]