Żegnaj nam, żegnaj, droga kraino!

Żegnaj nam, ludu kochany!

Niech dzisiaj jeszcze krew i łzy płyną!

Niech tryumfują tyrany!

Niech nas, broniących ludu biednego,

Męczą wygnaniem, więzieniem,

Niech się radują z zwycięstwa swego,

Poją się ludu cierpieniem!

Lecz tuż za nami idą już nowe

Za lud do walki szeregi!

Już lud podnosi schyloną głowę,

Morze zalewa już brzegi!

A gdy się wzniesie ocean ludu,

Wzburzą się fale w głębinie,

Wówczas zatonie świat pełen brudu

I nowe życie popłynie.

B rew i łzy skruszą wszelkie kajdany,

Nędza i ucisk przeminą,

Tymczasem żegnaj, ludu kochany!

Żegnaj nam, biedna kraino!^[1]