Satyryk raz wybiegł na scenę

Z dowcipem ćwiczonym wcześniej,

A widać, że facet ma wenę,

A widać, że będzie śmiesznie.

I sypie po słowie się słowo,

A w każdym niezwykła celność;

Na koniec satyryk fachowo

Zawiesił głos tuż przed puentą.

I czeka publika, aż padnie

Ów finał satyry ciętej,

I zaczął już padać, gdy nagle…

Telefon zagłuszył puentę.

 By razem więc było nam z górki,

 Postulat tu nasz nieśmiały:

 Kochani, wyłączcie komórki,

 Kochani, wyłączcie komórki,

 Kochani, wyłączcie komórki…

 – Nie róbcie w teatrze siary.

 * * *

 By razem więc było nam z górki,

 Postulat tu nasz nieśmiały:

 Kochani, wyłączcie komórki,

 Kochani, wyłączcie komórki,

 Kochani, wyłączcie komórki…

 Z wyjątkiem komórek szarych.^[1]