Za oknem znowu mrok

i rozmazany, szary świat

a ja za krokiem krok

przemierzam moją pustą przestrzeń.

Pamiętam każdą noc

i każde z wyszeptanych słów

gdy zrozumiałem to,

gdy zrozumiałem to, że jestem.

Nie znam dni, nie znam chwil

w których by nie było ciebie

przyszedł wiatr - rozwiał moje sny po niebie

zamiast gwiazd, iskry kłamstw

zaplątane w pajęczyny złudzeń -

nie ma nic, prócz nagłych przebudzeń.

Do szyby tulę twarz

w odbicie moje wpada deszcz

mówiłaś mi nie raz

że taka jest ta miłość pierwsza.

Zabierasz to, co chcesz

zostawiasz nieuchwytny czas

a wszystko to, co masz

nie warte jest jednego wiersza.^[1]