Co dzień z mego stanowiska,

Polan, róg bazaru,

widzę rano, jak przeciska

się do pracy naród.

Widzę ludzi, jak się spieszą

cali zlani potem,

no i myślę, że najlepszą

wybrałem robotę.

Od poniedziałku aż po poniedziałek

z uporem haruje ferajna,

a ja wstaję rano, poprawiam przedziałek,

poprawiam przedziałek i – fajrant.

A ja wstaję rano, poprawiam przedziałek,

poprawiam przedziałek i cześć!

Tak z tytułu mej pozycji,

jak i doświadczenia,

maiłem wiele propozycji

nie do pogardzenia.

Mogłem nosić z dumną miną

kazionne fufajki

i na przykład w rzeźni świniom

opowiadać bajki.

Lecz każda praca, czy duża czy mała,

wydaje się zbyt jednostajna,

gdy z drugiej wystarczy przedziałek,

poprawiam przedziałek i – fajrant.

Gdy z drugiej strony wystarczy przedziałek,

poprawiam przedziałek i cześć!

Jeden naród jest pod słońcem,

co ma takie hobby,

że wydawać lubi forsę,

zanim ją zarobi.

Tata z mamą i wuj z wujem,

trzeba czy nie trzeba,

tak jak umie, kombinuje

na kieliszek chleba.

Od poniedziałku aż po poniedziałek

z uporem haruje ferajna,

a ja wstaję rano, poprawiam przedziałek,

poprawiam przedziałek i – fajrant.

A ja wstaję rano, poprawiam przedziałek,

poprawiam przedziałek i cześć!

Co dzień z mego stanowiska,

Polan, róg bazaru,

widzę rano, jak przeciska

się do pracy naród.

choć kpią ze mnie w żywe oczy

i szydzą do woli,

mnie to nie zaskoczy,

ani nie zaboli.

Choćby przede mną stanęli trzej wieszcze

i rady dawali wspaniałe,

a ja się nie zmienię, dopóki mam jeszcze,

dopóki mam jeszcze przedziałek.

A ja się nie zmienię, dopóki przedziałek,

dopóki przedziałek wciąż mam!^[2]