Lato przepióreczka po polu,
a zganio znoreczki do domu.
A póćcież znoreczki, bo już czas,
lecieli ptaszkowie w corny las.
Zaprzęgaj pachole w dwa kole,
a jedź po znoreczki na pole.
Choć cich bych jo zaprzug cały wóz,
i tak bych znoreczek nie uwióz.
Szykuj gospodeńko war piwa,
boć przidom znoreczki od żniwa,
boby te znoreczki piwo piły,
boć one się tam dość narobiły.
Lato przepióreczka po polu,
a zganio znoreczki do domu.
A póćcież znoreczki bo już czas,
lecieli ptoszkowie w corny las.[2]
Bibliografia
1. |
|
2. |
http://www.mikolaje.lublin.pl |
