Przez błota polskie grupa nasza szła,

Zjeżone nas strzegły bagnety,

/A serca do marszu nam grały: raz, dwa,

Płakały gdzieś matki, kobiety./bis

A ziemia we łzach nam szeptała wzruszona:

Zła czeka w Berezie was dola.

/Karcery, tortury i pałka gumowa,

A wokół kolczasta niewola./bis

Lecz z głową do góry grupa nasza szła,

Bo syny my nędzy i znoju,

Trzeba ten puchar wypić do dna,

To los nasz w zgniłym ustroju.

Napadli nas zgrają sadyści jak psy,

Szczuto i głodem morzono,

A pały gumowe zabłysły jak kły,

Bestie z łańcucha spuszczono.

A w biegu czy w marszu ostrożny masz być –

Towarzysz ci szepcze nowiny:

/Hiszpania wciąż walczy i serce ci drży –

Ludowe wciąż naprzód prą Chiny./bis

O tym, co przeżył w Berezie nasz brat,

Historę napiszą te mury.

/Tu hula morderca, tu znęca się kat,

Lecz, bracia, my głowy do góry!/bis

I wiedzą już wszędzie, że padło nas dwóch(1),

Że biją, katują nas oni,

/Więc trwać, bereziacy, niezłomny nasz duch

Za nami już kroczą miliony./bis^[1]