INTROIT

Przy obchodzie Zwiastowania(1) cnego

Najświętszej i czystej Dziewicy

Kościół pośród pienia wesołego

Pamięć czci tej Bogarodzicy.

A ofiarę do Pana zanosi

Pomny zasług o wstawienie prosi

I przejęty wielką radością

Pokłon daje z uczciwością.

GLORIA

Chwała Bogu na wysokim niebie

A na ziemi pokój ludowi!

Wielbim Ciebie, błogosławim Ciebie.

Ku czci Twojej zawsze gotowi.

Panie Boże, Królu wiecznej chwały,

Któryś stworzył i trzymasz świat cały.

Dzięki winne Tobie składamy,

Bo z rąk Twoich wszystko mamy.

EWANGELIA

Już po świecie całym rozsławiona

Nauka, jak dobra nowina.

Z nieba wysokiego przyniesiona

Przez Jezusa Boskiego Syna;

My jej także nabożnie słuchamy

I co uczy wiernie wypełniamy.

A ten szczęście w niebie dostanie,

Kto jej pełni rozkazanie.

CREDO

Wierzę mocną, niezachwianą wiarą

W Boga w Trójcy Świętej jednego:

W Ojca, który pod wagą i miarą

Wszystko mądrze stworzył z niczego;

I w Jezusa, Syna Mu równego,

Z Panny, mocą Ducha Najświętszego

Narodzonego, co na ziemię

Zstąpił zbawić ludzkie plemię.

OFFERTORIUM

Niech ta święta ofiara, o Boże!

Wyjedna nam Twe przebłaganie,

Nieudolność naszą niech wspomoże.

Niech odpuści grzechów karanie.

Niech zachowa w ziemskim tym pobycie

Nam zdrowie i łaskę, z cnoty życie,

Byśmy z pośród świętej swobody

Służyli Ci bez przeszkody.

SANCTUS

Zaśpiewajmy: Święty! Święty! Święty!

Pan Zastępów, Bóg nieskończony,

W Majestacie Swoim niepojęty.

W radach tajny i niezgłębiony.

Na ogarnienie tej Jego chwały

Niebo całe i świat jest za mały.

Uwielbiaj go wszystko stworzenie,

Śpiewaj: „Święty nieskończenie!”

PODNIESIENIE

Przyjmij pokłon, Boże utajony

Pod znakami chleba i wina.

Tyś jest Boga Syn Jednorodzony!

W Tobie ufność nasza jedyna.

Pomnąc na Twą mękę i cierpienia,

Krew wylaną za nas dla zbawienia,

W tej ofierze śmierć Twą głosimy,

Za okup dzięki czynimy.

AGNUS DEI

O Baranku Boży, któryś winy

Przyszedł zgładzić, iż świat gubiły,

Sam poległeś śmiercią z ich przyczyny,

Grzechy nasze Cię zamęczyły:

Ulituj się nad nędznem stworzeniem,

Daj żal szczery z życia poprawieniem,

Abyśmy się grzechów pozbyli,

Więcej ich nie ponowili.

KOMUNIA

O jak wielka miłość Twoja, Panie!

Nie dość, że się człowiekiem stałeś,

Nie dość, żeś wziął na Siebie karanie,

Lecz się jeszcze na pokarm dałeś:

Któżby Cię śmiał brać na pożywanie,

Gdyby nie Twe miłosne wezwanie.

Spraw to, gdy nas wzywasz do Siebie,

Niech godnie przyjmujem Ciebie.

ITE MISSA EST

Racz błogosławić, o dobry Panie!

Nam dzieciom Twym Krwią odkupionym.

O niech Twa miłość przy nas zostanie

Jako do nieba przeznaczonym.

Niech mają skutek trudy i znoje

Zbawcy naszego, i jako zdroje

Niech popłyną łask obfitością,

Ogarną szczęścia pełnością.^[1]