Przybądź Duchu Stworzycielu, – Dusz ludzkich nauczycielu:

Racz łaską swoją obdarzyć, – Serca, któreś raczył stworzyć.

Tyś pocieszycielem zwany, – Darem Bożym mianowany,

Żywem źródłem i miłością, – Ogniem i duszną światłością.

Dar masz dla nas siedmioraki, – Z Bogiem w mocy Tyś jednaki,

Obietnicąś jest Ojcowską, – Zdobisz nas w miłość Synowską.

Racz dać zmysłom dar światłości, – Przymnażaj w sercach miłości,

A krewkość serca naszego – Utwierdź mocą Bóstwa Swego.

Odpędź od nas czarta złego, – Użycz pokoju Twojego,

Przyjmij nas w Swoją obronę, – A złe pójdzie precz w swą stronę.

Racz nam Ojca niebieskiego, – Dać poznać i Syna Jego i Ciebie,

Ducha Świętego, – Od Obu pochodzącego.

Bogu Ojcu wszechmocnemu, – Synowi zmartwychwstałemu,

Tobie, Duchowi, społecznie, – Niech brzmi chwała na wiek wiecznie.^[1]