Bardzo downo przed laty

było ptastwa niewiele,

a pan uorzeł król ptoków

wyprawioł wesele.

Pojun sobie za żuna

dziku paniu kacka,

a maluśku sikorka

przyjani za swocka.

Wruna grała na arfie,

wyciungała tuny,

a jandory rozpostarły

syrokie uoguny.

Chudo capla chlib piekła,

syroka pomogała.

Jak sadze wycirała,

plecy pomazała.

Kukowka siedzi na grusce

i kuku i kuku,

a dziańcioł na chojoku

i śtuku i śtuku.

Oj, huś lesie, huś lesie,

pies gąseczki niesie,

a potyroł pogubił

pióreczko po lesie.

A potyroł pogubił

po lesie pióreńka,

a któż mi ich wyzbiera,

podybie pióreczka.

Tak to wyglundało,

To uorle wesele,

bo było lasów dużo,

w niam ptastwa niewiele.^[2]